Каталог сайтов

Sabr Guruhi

Tue, 15 May 2018 12:17:39 GMT

Sabr Guruhi (Shodmon)

F. I. O.: Ahboev Shodmon Abdurashidovich
- Tug'ilgan sana: 1997-yil 24- Aprel
- Yulduz Burji: Sigir
- Tamomlagan maktabi:Dushanbe Shahar 78 - O'rta ta'lim maktabi
- San'atga ilk qadam qo'yganiga: 5 yil boldi
- Ilk qo'shig'i: "sarson sevgi"
- Qo'shiq kuylashga sabab: Qiziqish
- Vokalni: Uning aytishicha: "Ozim organganman"
- Hobby: Musiqadan boshqa hech narsa
- Yoqtigran taomi: Osh
- Agar qo'shiqchilik sohasida ish yurutmaganida: Programmist bo'gan bo'lardim
- O'zbek estradasidagilarning ijodiga qiziqishi: Ummon Guruhi va Shaxboz va Navruz guruhini ijodi yoqadi.
- O'zbek estradasida birga kuylashni hohlagan duetdoshi: Ummon Guruhi Zohid Shaxboz ft Navruz va Shoxruz(Abadiya) bilan....

Sabr Guruhi (Mamurjon)
Xudoyqulov Mamurjon Ashurovich
Tu'gilgan sana: 1997-yil 16 Noyabr
Yulduz burji: sigir
Tamomlagan maktabi: Xatlonzamin yovon nohiyasi 20- o'rta talim maktabi
Sanatga ilk qadam: 14 yoshdan
Ilk qoshi'gi: Vatan
Qo'shiq kuylashga sabab: qiziqish va Vokal ustozi Mirzoev Akramdan talim olgan
Hobby: Musiqadan boshqa hech nima
Yoqtirgan taomi: osh
Agar qoshiqchilik sohasida faoliyatini yuritmaganda: mualim bolishi mumkin edi
Qiziqqan estradasi: Azarbayjan yosh ijodkori Uzeyir Mehdizade
O'zbek estradasida birga kuylashni xoxlagan duetdoshi: Shoxruz (Abadiya) va Zoxid Rixsiev
Spesi yani ixtisos musiqa asbobi: skripka
Aslda Xudoyqulov Mamurjonmasu Mamurjoni Ashurzod bo'lib tanilib kelmoqda..

Sabr Guruhi (Zohid)

F. I. O.: Huseynov Zohid Ibragimovich
- Tug'ilgan sana: 1998-yil 10- Iyul
- Yulduz Burji: Yo'lbars
- Tamomlagan maktabi:Dushanbe Shahar 78 - O'rta ta'lim maktabi
- San'atga ilk qadam qo'yganiga: 3 yil boldi
- Ilk qo'shig'i: "Ishon"Sabr guruhi ijrosida
- Qo'shiq kuylashga sabab: Do'stim tanlagan yo'lga qiziqdim
- Ijodda: Uning aytishicha: "Ustozim akam yaqin do'stim Shodmon yordamida o'rganib kelyabman"
- Hobby: Musiqa va Internet
- Yoqtigran taomi: Osh
- Agar qo'shiqchilik sohasida ish yurutmaganida: Mashina ustasi bo'lardim
- O'zbek estradasidagilarning ijodiga qiziqishi: Ummon Guruhi
- O'zbek estradasida birga kuylashni hohlagan duetdoshi: Do'stim Shodmon bilan....

Ulug'bek odilovich Asraqulov

Sat, 01 Jul 2017 21:17:50 GMT

Ismi-sharfi: Ulug'bek odilovich Asraqulov,
Tug'ilgan sanasi: 1995-yil, 29- sentabr,
Tug'ilgan shahri: Farg'ona viloyati, Qo'qon shahri,
Ma'lumoti: Qo'qon AvtoTransport Kasb Hunar kollejini tamomlagan,Tamimlagan maktabi Qo'qon shahar 20-maktab,
Yoqtirgan taomi: Hamrli barcha taomlar,
Keyinishi: Zamonaviy,
Sevimli rangi: Qora,
Kamchiligi: Kamgap,
Hayotdagi shioti: (Faqat oldinga olg'a),
Ish joyi: Aniqlik Yo'q,
Ilk qo'shig'i: Jazo guruhi bn "U endi yo'q" deb nomlanadi,
Yoqtirgan sport turi: Suzish,
U uchun eng muhimi: Ota-onasi va yaqinlaring sog'lig'i,
Armoni: Mashina haydash (qiziqishi yo'qligi sababli),
Bo'sh paytlarida: Qog'oz va qalam bn ijodga intilish,
Qo'rqadi: E'tibordan qolish va keraksiz bo'lib qolishdan,
Birga ishlagan sanatkorlari: SeyhanSoundPro va Jazo guruhi,
San'atdagi hamkor sayti: WwW.xitmir.net va WwW.tezkor.biz saytlari,
Oilada: 4 farzantning kattasi: Ulug'bek , Shahzoda, Bekzod, Robiyaxon.
Hozirda: "Yillar" qo'shig'i ustuda ishlayapti,
Agar rejissor bo'lganda: Ota-ona haqida kino suratgavolgan bo'lardi.
Birga Qo'shiq aytishni istaydi: Shoxzamon, Ummon guruhi, Shahzoda,,
Xurmat qiladigon insoni: Oila a'zolari va qadirdonlari,
Uning uchun pul: xech narsa, Qo'lning kiri, bugun bor, ertaga yo'q.

Ko'ngil oynasi

Tue, 23 May 2017 19:13:56 GMT

Bir oila shahar markazidagi ko'p qavatli uylarning biriga ko'chib keldi.

Yangi xonadon bekasi ertalab azonda uyg'onib, tashqariga boqdi. Qarasa, qo'shni ayol yuvilgan kirlarini dorga yoyish bilan band.
- Yo tavba, anavi ayolning kirlari hecham “ochilmabdi”, chala yuvganmi, deyman, - dedi kinoya ohangida.
Uning bu gaplarini eshitgan eri lom-mim demadi.
- Qo'shnimning sovuni sifatli emasdir. Ehtimol, kir yuvishni bilmas. Unga kir yuvish qanaqa bo'lishini bir o'rgatib qo'ysam bo'larkan.

Shu tariqa har safar haligi qo'shni ayol dorga kir yoyganda, shu suhbat takrorlanaverdi, er esa beparvo.

Ajib va munavvar kunlardan birida ayol deraza osha tashqariga boqdi-yu, beixtiyor qichqirib yubordi:
- Voy, mana qarang! Bugun u kirlarini top-toza qilib yuvibdi-ku. Birorta g'ubor ko'rinmaydi-ya! Va nihoyat qo'shnim kir yuvishni o'rganib olibdi, qoyil!
- Yo'g'e, - deya sokinlik bilan javob beribdi eri, - men shunchaki barvaqtroq turib, deraza oynasini yuvib-tozalab qo'ydim, xolos...

Hayotda ham xuddi shunday! Hammasi atrofimizdagi voqea-hodisalarni ko'rsatib turgan o'sha deraza oynasiga bog'liq. Avvalo, birovlarni tahqirlash yoki ulardan biror ayb topishdan oldin o'zimizning ko'ngil oynamizga boqaylik. Dilimizni har qanday chang va g'uborlardan tozalaylik. Qachonki, qalb oynamiz pokiza ekan, dunyo bizlar uchun shunchalik hikmatli ko'rinaveradi.

Zero, illat izlaganga illatdur dunyo, hikmat izlaganga hikmatdir dunyo.

Muhabbatning qudrati

Tue, 23 May 2017 19:12:20 GMT

Yigit kambag'al edi. Uning segan qiziga beradigan go'zal qalbi va ulkan muhabbatidan boshqa hech vaqosi yo'q edi.

Sening bir oylik maoshing mening kunlik ishlatadigan harajatimga ham yetmaydi-ku deya ochiq oydin masxaraomuz rad etildi u.

Yigit:
- Menga imkon ber, barcha istaklaringni amalga oshirish uchun kuchim boricha harakat qilaman.
Qiz:
- Mayli avval, ust-boshingni yaxshilab ol. Bu axvolingda sen bilan gaplashishga ham uyalaman.
Yigit yer bilan bitta bo'ldi.
"Men buni isbotlayman ko'rasan!" tishlari g'ijirlab ketdi yigitning. Qiz istehzoli kuldi.

Oradan yillar o'tdi. Bir kun ular savdo markazida uchrashib qolishdi. Qiz yigitni bir qarashdayoq tanidi. Nazarida yigit o'sha o'sha edi.
- Qalaysan, kimgadir nimanidir isbotlamoqchi eding? Epladingmi? Ko'rinishingdan hech bunaqaga u o'xshamaydi?
Yigit indamadi. Ammo bu safar u jilmaydi.
Shu choq ularning oldiga qizning turmush o'rtog'i kelib qoldi va ko'zi yigitga tushib, hovliqqancha:
- Yaxshimisiz, xo'jayin? Ie siz ham shu yerdan harid qilasizmi? Aytgancha, tanishing bu mening ayolim... - dedi.
Yigit u bilan samimiy salomlashgach:
- Bir-biringizga munosib ekansiz,- deya hayrlashdi.
Ko'chaga chiqishganda er:
- Mana shu odamning qo'lida ishlaymanda. Juda oddiy, kamtar yigit. Ko'rding- ku, ko'rinishidan unaqa ko'p pul topadiganga o'xshamaydi.
Ayol tilini tishlab ketardi...

Onam boshiga yoqqan qor

Tue, 23 May 2017 19:10:59 GMT

Bola edim. Kech kuzning izg'irinli kunida uyga o'qdek uchib kirdim:

– Qor! Birinchi qor!

Onamning har doimgidek quvonib ketishini, biron-bir yoqimli so'z aytishini kutgandim. U esa: “A?” dedi-yu, derazaga tikilgancha bir zum qotib qoldi.

– Qor yog'yapti, aya! – ta'kidladim yana bir bor. – Endi maza qilamiz!

– Ha-a... Rostdanam yog'yapti. Muncha erta...

So'ng sapchib o'rnidan turdi-da, taxlayotgan kiyimlarini yig'ishtirishga tushdi.

– Bor, akangni chaqir. Keyin xolangnikiga o'tib, biryo'la uni ham aytib kel. Biznikiga xotinlar kelishar ekan, degin.

Otam qazo qilganidan beri “xotinlar kelyapti” degan so'z menga yig'i-sig'ini eslatar, yuragimda ezgin tuyg'ularni uyg'otardi. “Qirq”dan keyin bir necha hafta o'tgan, uyimizda asta-sekin ilgarigidek sokin hayot hukmronlik qila boshlagandi. Nega yana ayollar kelisharkin? Onamni savolga tutish payti emasdi, chunki undagi behalovatlik meni zudlik bilan aytganlarini bajarishga da'vat qilardi.

Xolamnikiga etib-etmasimdan o'ziga ro'para bo'ldim.

– Bilaman, – dedi og'iz ochishim bilan. – Qorni ko'riboq sizlarnikiga otlangandim.

– Nima bo'ldi o'zi, xola? Nimaga xotinlar kelishadi?

– Otangning “qor yog'di”siga. Odam o'tganidan keyin birinchi marta qor yoqqanda shunaqa marosim bo'ladi.

– Nima qilishadi, yig'lashadimi?

– Otangni eslab, haqqiga duo qilishadi.

So'ng ancha jim qolgan xolam xo'rsinib qo'ydi va xuddi o'zi bilan gaplashayotganday, sekin so'zlay ketdi:

– O'limning ishi qiyin. Hali bahorda “gul”i bor, yozda “qovun”i... Opam sho'rlik “qirq”ni amallab o'tkazgandi. Endi, mana, boshiga qor ham yog'di...

Hovlimizda opalarim, bir-ikkita qo'ni-qo'shni kuymalanib yurar, qozon osilgan, katta uyga joy hozirlangandi.

– Esim qursin, – dedi onam xolam bilan ko'risha turib, – uch-to'rtta piyoz ola kelsin, demabman. Uyda ozroq edi.

– Hechqisi yo'q, hozir opkeltiraman. Go'sht bormidi ishqilib? – so'radi xolam ovozini pasaytiribroq.

– Oldik. Qassobimiz tuzuk odam, nasiyaga beraveradi...

Sho'rva qaynab chiqib, er oqarishib qolganda ayollar kela boshlashdi. Onam, opalarim yana yig'lashdi. Otamning bevaqt vafotidan keyin mening bola ko'nglimda paydo bo'lgan, oxirgi kunlarda esa asta-sekin g'oyib bo'la boshlagan ichki bir og'riq yana zo'raydi.

Biz choy ustiga choy, non ustiga non tashib turdik. Ostonaga etganda beixtiyor quloq solaman: ichkarida qizg'in suhbatlar borar, hatto ora-sira engil kulgu ko'tarilardi. Bola ko'nglim og'rinadi: nega ular otamni eslab xafa bo'lishmayapti? Nega otam haqida gapirishmayapti?

Rangi za'faron onam esa kirtaygan ko'zlarini uzoq-uzoqlarga tikib, chuqur o'yga tolgandi. Qor esa tobora tezlashar, yuzimga qo'nayotgan oppoq uchqunlar birinchi marta sovuq va yoqimsiz tuyulayotgan edi...

Undan beri ko'p suvlar oqib o'tdi. Zamon o'zgardi. “Qor yog'di”lar, “qovun pishdi”lar kamayib ketdi. Lekin hamon bor. Hamon inson aza marosimlarini cho'zish bilan ovora... Eskilarini yo'qotsa, yangilarini topadi.

– Shahar juda o'zgarib ketibdi. Etti yilcha bo'lgandi kelmaganimga, – deydi chekka tumanlik yo'lovchi hamrohim. Unga savol nazari bilan qaragandim, ma'yus gap qotdi:

– Uyimizda ketma-ket uchta aza bo'ldi. Avval onam, keyin qaynog'am, otam...

– Xudo rahmatiga olsin. Ammo shuncha vaqt aza tutish... uzoq emasmi?

– Endi, qishloq joyda shunaqa-da. Bir-ikki yil chetda yurmasangiz, kulishadi.

Kulishadi... Kimning ustidan? Yaqinidan judo bo'lib yuragidan qon silqib turgan, motamning tor qafasida bazo'r nafas olayotgan mushtiparning ustidanmi?

Bolaligimdagi birinchi qorni esladim. Qulog'imga dardimizni bo'lishgani kelgan ayollarning engil kulgusi eshitilgandek bo'ldi. Balki, o'zimizning ustimizdan kulayotgandirmiz?..

Ota

Tue, 23 May 2017 19:09:42 GMT

Qiz hamisha otasi bilan faxrlanib yuradi. Chunki ota bolalarini ham, ayolini ham jonidan ortiq ko'radi. Bu oilaga ko'plar havas qiladi.

Bugun u erta tongdan omborni tartibga keltirishga kirishdi. Bu erda eski-tuskilar, bir zamonlar ishlatilib, hozir keraksiz bo'lib qolgan buyumlar qalashib yotardi. Shu payt charm jildi chang bosib ketgan eski kundalikni topib oldi. Otasiniki ekan. Varaqlashga kirishdi. Bir sahifadagi bitiklar e'tiborini tortdi. Xat onasiga yozilgandi: “Men bir gunohkor odamman, qing'ir yo'llarga ham yurganman. Hammasini tan olaman. Lekin menga ishon, hali dunyo yuzini ko'rmagan ma'sum go'dagimiz hurmati o'nglanaman. Dunyodagi eng yaxshi ota bo'laman...” Qiz bitik sanasiga qaradi, bu yozuvlar u tug'ilishidan bir oy oldin qog'ozga tushgan ekan.

Qiz qat'iy ishonch bilan shivirladi: “Dada, siz haqiqatan ham dunyodagi eng yaxshi dadasiz!”

Internetdagi soxta oshiq

Tue, 23 May 2017 19:08:11 GMT

— O'sha kun hayotimdagi eng baxtli kun edi aslida! Dunyolarga sig'masdim. Ayolim meni yo'qlayotganini eshitib, uch zinadan bir sakrab, yuqoriga ko'tarildim. Avvaliga qo'rquv, hadik bor edi ko'nglimda. Ich-ichimdan toshib kelayotgan hayajonni sira bosolmasdim. Ikkinchi qavatga chiqishim bilan hamshira qiz imladi:

Botirovaning turmush o'rtog'i sizmi? Yuring.

“Xo'p” deya unga ergashdim. To'g'risi, nimalar bo'layotganini tahlil qilishga qodir emasdim shu dam. Xotinim to'lg'oq azobida qiynala-qiynala meni so'rabdi. Kirishim bilan iltijoli boqdi.

— Keling, qo'limdan tutib turing, iltimos, — dedi zo'rg'a pichirlab. Uning qo'llaridan mahkam ushladim. Besh daqiqilardan keyin ko'zi yoridi. Ayolimning ikki olam o'rtasida turib, bolamizni dunyoga keltirgani hamon ko'z o'ngimda. Doya ayol “o'g'il muborak” deya qutlar, Zebo jilmayib yig'lar, men esa karaxt edim. Bir tomondan rafiqamning joni qiynalganini ko'rib, uning qanchalik kuchliligi oldida lol qolgan bo'lsam, bir tarafdan otalik quvonchi yuragimni taka-puka qilardi. Zeboning peshanasidan o'pib, unga rahmat aydim. Bir zumda bolamni qo'limga tutqazishdi. Mening zurriyodim, mening o'g'lim! Shu onlardagi his qilgan tuyg'ularimdan osmonlarda uchib yurardim go'yo. Ammo... shu dam... hamshira qiz yuzidagi niqobini oldi-yu, kimdir boshimga gurzi bilan urgandek bo'ldi...

*** Keling, hammasini ro'yi-rost boshidan aytib bera qolay. Malika bilan ijtimoiy tarmoqlarning birida tanishib qolganmiz. O'zi elektron pochtadan foydalanaman, xolos. Hamkorlarimga takliflar, hujjatlar jo'natish uchun onda-sonda bir kirardim.

O'sha kuni ham chet el firmasi bilan shartnoma qilayotganimiz bois ularning javobini kutib o'tirgandim. Qarasam, bir qizdan do'stlik taklifi keldi. Rasmi ham bor ekan, chiroylikkina. Qabul qildim. Salomlashdik. Birdan u “tanimadingizmi?” deya so'rab qoldi. Hayron qoldim. Avvaliga tanidim deya aldadim, keyin bilsam, u ism-familiyamiz bir xil bo'lgan sinfdosh yigiti deb o'ylagan ekan meni.

Rasmimni qo'ymaganim sababli kimligimni bilolmagan-da. Keyin uzr so'radi, va meni do'stlar ro'yxatidan o'chirib tashladi. Qiziqishim ustun keldimi, yo ish vaqtim tugagan, hamkorlarimiz xatini kutib o'tirganimdan zerikib unga yoza boshladim. Yo'q, u men o'ylagandek qiz emas ekan. Og'irgina, o'n savol bersangiz, zo'rg'a bir javob qaytaradigan, kamgap...

Xullas, biz tanishib qoldik. Albatta men uni aldadim. Oilaviy sharoitimni yashirdim. Shu bilan u bilan kunora gaplashib turadigan bo'ldik. Soatlab Malikaning agenti “onlayn” bo'lishini kutib o'tirardim. Ertalab ishga kelishim bilan pochtamga kirardim, biror nima yozib qoldirganmi, yo'qmi deb qiziqardim. Uch oylik muloqotimizdan keyin biz uchrashdik. U ko'rishganimizda yanayam kamgap, uyatchan edi. Ba'zida o'zini menga beparvodek tutardi-yu, ammo ko'zlari tuyg'ularini yashira olmasdi.

Men unga shunchaki bir qiziqish deb qaraganman, axir oilaliman. Rafiqam juda yaxshi ayol. Oxirgi paytlarda ketma-ket homilasidan ayrilib, muolajalar bilan bo'lib, menga biroz e'tiborsizroq, tushkunroq kayfiyatsha tushib qolgandi. Men esa internetdagi “sevgi”m bilan ovoraman.

To'g'ri, avvaliga Malika bo'lgan hislarim o'tkinchi, ovunchoqdek tuyulardi menga. Bora-bora unga bog'lanib qoldim. U ham meni o'ziga yaqin oladigan, dardlashadigan, hayotidagi voqealarni aytib beradigan bo'ldi. Uning yozishmalarisiz kunimni tasavvur qila olmasdim. Bir kuni bu munosabatlar tugashini bilardim, ammo Malika hammasini jiddiy deb o'ylarkan. Sovchilar eshigini qoqib tindirmasligini, onasi uzatishga shoshayotganini aytganida, qanday qilib unga “Sizni hech kimga berib qo'ymayman”, deya yozib yuborganimni bilmay qoldim. Shunday qilib uning ko'nglida umid uyg'otganim rost.

Ikki yil ana shunday yozishib, goho ko'rishib turdik. U kelajagimiz haqida rejalar tuzar, hatto “o'g'il-qiz”larimizga ismlar ham topib qo'ygandi. Hali ishimni, “hali uylanmagan akam borligini” bahona qilib yurdim. Malika esa jim kutardi meni. Umid va ishonch bilan. Onasiga ko'ngil qo'ygani borligini aytib, og'iz solgan yigitlarni rad etardi. Ana shunday orzular og'ushida yurgan kunlarida mening uch yildan buyon intiq kutayotganim — ilk murodim tug'ildi...

*** O'sha kuni Malika xonadan shitob bilan chiqib ketdi. Men esa joyimda toshdek qotib qoldim. Birinchi marta ayolim oldida o'zimni aybdor his qildim. Ikki yil davomida unga xiyonat qilib yurganimni, bir guldek qizni aldab, qo'ynini puch yong'oqqa to'ldirganimni his qildim. O'zimdan nafratlanib ketdim, to'g'risi. Axir bu ikki ayol ham begunoh! Biri menga pahlavondek o'g'il tug'ib berdi, o'z jonini garovga qo'yib. Biri esa tuyg'ularini, yuragini, baxtini ishondi. Ikkisini-da pastkashlarcha aldadim.

Malikaning izidan borib, kechirim so'rashga jur'atim etmadi. Uch kun davomida shifoxonaga zo'rg'a borib keldim. Malikaga duch kelib qolishdan juda qo'rqdim. Bir haftalardan so'ng pochtamga undan xat keldi:

“Uzr, men oilangiz borligini bilmagan ekanman... Sizga do'stlik jo'natganim uchun o'zimni kechira olmasam kerak hech qachon! Oilali erkakning boshini aylantirib olgan behayo qizman! Buni tan olish qanchalik og'irligini siz bilmaysiz? Ayolingiz, o'g'lingizni ko'rib, taqdir vaqtida bizni bu xato yo'lda yurishdan to'xtatganiga shukr qilayapman. Agar bilmaganimda... bilmadim... to'g'risi qo'rqaman... Bir go'dakning uvoliga, farishtadek ayolning ko'z yoshlariga sababchi bo'lishdan... Oilangiz bilan tinch bo'ling!”

Tamom. U menga ta'na qilmadi, nega aldaganimga izoh ham so'ramadi. Balki urishib bersa, meni ayblasa, vijdonim biroz tinchlangan bo'larmidi? Malikadan kechirim so'rash uchun tug'ruqxonaga bordim. Yo'q, o'sha voqeadan uch kun o'tib, o'z xohishiga ko'ra ishdan bo'shabdi. Hamshira qizlardan biri hamkasbiga gapirib qoldi: “Nima bo'ldi, Malikaga tushunmay qoldim. “Yaqinda holvamni eysizlar”, deb xursand yurgandi. Birdan kayfiyati o'zgarib qoldi, ishdan ham bo'shadi-ketdi. Bosh shifokor “Yolg'iz onasi bilan yashaydi, qiynalgan qiz edi. Endi qaerdan ish toparkan?”, deya gapirib qoldi kecha”, derdi. Bu gaplar yuragimni timdaladi.

Bugun yuragimdagilarni gazeta orqali to'kib solishimdan maqsad, avvalo, Malikadan kechirim so'rash. O'g'limni bag'riga bosib meni har kuni yuzda tabassum bilan kutib oladigan, bor gapdan bexabar ayolim oldida xatomni tan olish. Yana men kabi boshqalar birovning tuyg'ularini o'yin qilmasligini ta'kidlash. Ijtimoiy tarmoqmi, yoki hayotdami, hech kimni yolg'on umidlantirmang. Balkim yopig'liq qozon yopig'ligicha qolar, xatongizni kechirishar, ammo vijdon azobiga chidash qiyin ekan...

Armon

Tue, 23 May 2017 19:06:15 GMT

O'zim bilib-bilmay ko'p gunoh qildim,
Mo'lroq yashab qo'ydim mo'ljaldagidan.
O'lsam bo'lmasmidi ko'kka tikilib,
Maysalar ustida, gulning tagida...

Yashashdan charchadim, zerikib ketdim,
Mening tor ko'nglimga sig'mas bayramlar.
Dilimga ilonning tillari yetdi –
Po'st tashlab, turlanib yurgan nayranglar.

Endi kun ko'rishim qiyindan-qiyin,
Endi havolar ham og'irdan-og'ir.
Achchiq-achchiq yig'lab, yo'l yurgan sayin
Uzun-uzun bo'lib sudralar xotir.

O'zim bilib turib, ko'p gunoh qilib
Ko'proq yashab qo'ydim mo'ljaldagidan.
O'lsam bo'lmasmidi ko'zlarim tinib,
Suv ichgan chog'imda qizning kaftidan.

Endi meni qiynar qiyoqning guli –
Nozik kapalakning hidsiz qanoti.
Endi meni qiynar vaqtida o'lib,
Meni obketmagan do'stimning yodi.

... Ona, junjikmangiz sovuq so'zlardan,
Men endi o'lmayman, yig'lamang yana.
Faqat maqtov kutib suzuk qizlardan
Yolg'on she'rlar yozib charchadim, ona.

Faqat o'zim bilmay ko'p gunoh qilib,
Mo'lroq yashab qo'ydim mo'ljaldagidan.
O'lsam bo'lar ekan ko'zlarim kulib,
Belanchak ichida, tolning tagida...

Iqbol Mirzo

Onamga

Tue, 23 May 2017 19:04:55 GMT

Yuragimni, bir his o'rtaydi,
Qani, yo'lim yaqin bo'lsaydi.
Ko'nglim har on, sizni qumsaydi,
Onajonim, sog'indim, sizni.

Ko'zlarimga, kеlmaydi uyqu,
Mеni qiynar, bir ajib tuyg'u.
Bilmadim bu, sеvinchmi, qayg'u?
Onajonim, sog'indim, sizni.

Kеling, onam, mеhmonim bo'ling,
Boshim uzra, posbonim bo'ling.
Yuragimga, darmonim bo'ling,
Onajonim, sog'indim, sizni.

Yolvoraman, har tong, Olloxga,
Olib tursin, sizni panohga.
Borolmasam, yo'ymang gunohga,
Onajonim, sog'indim, sizni.

Tonglar, qo'lim ochib duoga,
Iltijolar qilgum, Hudoga.
Umringizni etsun ziyoda,
Onajonim, sog'indim, sizni!

Muyassarxon Qirgizboyeva

Bevafo do'stlarim

Tue, 23 May 2017 19:03:27 GMT

Kulfatlar kеltirib boshimga,
Jim kulib ko'zdagi yoshimga,
Mеn o'lsam kеlarsiz oshimga,
Ey mеning bеvafo do'stlarim.

Go'yoki qo'limdan tutarsiz,
Ko'nglimni kulib shod etarsiz,
Yiqilsam tеpkilab o'tarsiz,
Ey mеning bеvafo do'stlarim.

Jonimni azoblab to'ymaysiz,
Hеch kimni mеnchalik "suymaysiz",
Nе uchun holimga qo'ymaysiz,
Ey mеning bеvafo do'stlarim.

Tinglamang dildagi zorimni,
Yo'q qilmoq istaysiz borimni,
Ham yo'ldan urasiz yorimni,
Ey mеning bеvafo do'stlarim,

Bilmaysiz siz mеning qadrimni,
O'lsam ham sinaysiz sabrimni,
Tеpkilab to'ymaysiz qabrimni,
Ey mеning bеvafo do'stlarim.

Dog'imda kuydirib otamni,
Buzlatib siz mushfiq onamni,
Kuz yoshin to'karsiz bolamni,
Ey mеning bеvafo do'stlarim.

Gado ham hol so'rar gadodan,
Nе istab mеn ko'ngli adodan,
Qo'rqmaysiz hatto Xudodan,
Ey mеning bеvafo do'stlarim.

Farxod Fido